قسمم دادی ای عشق که آموختی مرا هر چه دانسته بودی گفتی که پناهی به عشق گفتم چه آموختم دروغ بود سالهاست به پناه تو می گردم چه شد عمری از ما گذشت آن روزها که مهلتی نشد برای ابراز تو آموزگار بدی بودی و هر چه که به من آموختی سیاهی سیاهی سیاهی مگر عشق این بود با تمام این همه بی پناهی باز هم ای عشق نام تو از زبانم نمی افتد دهانم را هم بدوزند اگر ای عشق پ.ع.(هیرش) پویا عزیزی
|
